အေမးမ်ားအတြက္ အေျဖလႊာ

မိမိ၏ဖခင္ကေတာ့တစ္ဦးတည္းပါ။ December 10, 2009

Filed under: သက္ေသခံခ်က္မ်ား — amayaphay @ 12:09 pm
Tags:

ေယာက်ာ္းမ်ားစြာရွိေပမည့္စစ္မွန္ေသာမိမိ၏ဖခင္ကေတာ့တစ္ဦးတည္းပါ။

ယခုေလာေလာလတ္လတ္အၿဖစ္အပ်က္ေလးတစ္ခုကို သက္ေသခံလို ပါသည္။ အိမ္သို႕မၾကာမၾကာ လာေရာက္ လည္ပတ္ တတ္ေသာ သားသမီးငယ္ေလးဦး ရွိသည့္မုဆိုးမတစ္ဦးရွိပါသည္။ တစ္ေန႕သူႏွင့္ စကားလက္ဆံု ေၿပာၿဖစ္ၾကစဥ္ သူ႕အမ်ိဳး သားနာမက်န္းၿဖစ္လာေသာအခါ တန္ခိုးၾကီး ဘုရားစံုသို႕ လွည့္လည္သြားေရာက္ဖူး လိုေသာ္လည္း နာမက်န္းၿဖစ္သည္ကတစ္ေၾကာင္း ေငြေၾကး အခက္အခဲရွိသည္က တစ္ေၾကာင္းတို႕ေၾကာင့္ သူ႕ဧည့္ခန္းမတြင္ တန္ခိုးၾကီးသည္ဟူေသာ ဘုရားအစံု၏ ရုပ္ပံု ႏွင့္ ရုပ္တုမ်ားတို႕ကိုဝယ္ယူ ခ်ိတ္ဆြဲထားၿပီး ကိုးကြယ္ထားပါသည္။ သူ႔အမ်ိဳးသားဆံုးသြားေပမည့္ ထိုဘုရားအစံုကို ယေန႕တိုင္ ထားရွိကိုးကြယ္ ေနေၾကာင္း ေၿပာၿပပါသည္။

ထိုအခါ ကြ်န္ေတာ္က သူ႕အား “အမၾကီး ေလာကမွ ေယာက်ာ္းမ်ား စြာရွိေပမည့္ မိမိရဲ့ ဖခင္စစ္ကေတာ့ တစ္ဦးတည္းရွိမည္ ဆိုတာ လက္ခံလား” လို႕ဆိုေတာ့ သူကၿပာၿပာသလဲ ေထာက္ခံပါသည္။ “ထိုဖခင္က ငါသည္ ေယာက်ာ္းၿဖစ္သည့္အတြက္ ေယာက်ာ္းေတြ ၿမင္တိုင္း အေဖလို႕ ေခၚလို႕ ရတယ္ လို႕ေၿပာပါမည္လား” ဟုေမးလွ်င္ မေၿပာေၾကာင္းကို သူကဝန္ခံပါသည္။ “တကယ္လို႕ အသိပညာ မၾကြယ္ေသးသည့္ သူ႕သား ငယ္တစ္ဦးက ေယာက်ာ္းတိုင္းကို အေဖဟု လိုက္ေခၚပါက ထိုအေဖက ဘယ္လိုေၿပာမလဲ” ဟု သူ႕အားေမး ေသာအခါ “ငါကလြဲရင္ ဘယ္သူ႕ကိုမွ အေဖလို႕မေခၚရဘူးလို႕ေၿပာမွာေပါ့ ” ဟု သူကဆိုပါသည္။

ဒီလိုပဲ ေလာကမွာ “ဘုရားအမ်ားရွိေပမည့္ စစ္မွန္ေသာဘုရားကတစ္ဆူ                                       တည္းရွိပါသည္။ ထိုစစ္မွန္သည့္တစ္ဆူတည္း ေသာဘုရားက ဘုရားဟုထင္တိုင္း လိုက္ၿပီးကိုးကြယ္ေနလွ်င္ ၾကိဳက္မည္လား” ဟုေမးေသာအခါ၊ “အေဖေတာင္မၾကိဳက္တာ ဘုရား ဆိုပိုၿပီး မၾကိဳက္ဘူးေပါ့” ဟု ထိုအစ္မၾကီးက ဝန္ခံပါသည္။ “ဒါဆိုဘုရားစစ္က ဘယ္လိုပညတ္မလဲ” ဟု သူ႕ကိုသာ အေၿဖေပးခိုင္း ေသာအခါ “ငါကလြဲရင္ဘယ္သူ႕ကိုမွ ဘုရားလို႕ မေခၚရဘူး၊ မကိုးကြယ္ရဘူးလို႕ပညတ္မွာေပါ့” ဟု သူကိုယ္တိုင္ပဲ အေၿဖေပးပါသည္။

ထိုအခါ ကြ်န္ေတာ္က “ငါမွတစ္ပါးအၿခားေသာဘုရားကို မကိုးကြယ္ရ ၊ ရုပ္တုဆင္းတုကို ကိုယ့္အဖို႕မလုပ္ရ ဦးမခ် ဝတ္မၿပဳ ရဟု ပညတ္ေသာဘုရားတစ္ဆူ တည္းရွိပါသည္။ ထိုကဲ့သို႕ ပညတ္ေသာဘုရားဟာ ဘုရားစစ္ပဲ၊ ထိုဘုရားကို ရွာပါဟု” ကြ်န္ေတာ္ ကသူ႕အား ေၿပာၿပၿပီး သူ႕လုပ္ငန္းႏွင့္ သားသမီးမ်ားတို႕အတြက္ ဆုေတာင္းေပး လိုက္ပါသည္။ (more…)

Advertisements
 

ဘုရားတကယ္ရွိပါသည္။

Filed under: သက္ေသခံခ်က္မ်ား — amayaphay @ 12:03 pm
Tags:

ဘုရားတကယ္ရွိပါသည္။

ၿမိဳ႕ႏွင့္ မလွမ္းမကမ္း ရြာသံုးရြာတြင္ ဧဝံေဂလိေၿပာရန္ အသင္းေတာ္မွ တာဝန္ ေပးခဲ့ပါသည္။ သံုးရြာေၿမာက္ေရာက္လွ်င္ ေမွာင္ခ်ိန္က်ေနၿပီၿဖစ္ပါသည္။ ထိုသံုးရြာ ေၿမာက္သို႕ေရာက္စဥ္ ေသခါနီးလူမမာတစ္ဦးႏွင့္ ၾကံဳေတြ႕ရပါသည္။ ေရာဂါေဝဒနာကို အၿပင္း ခံစားေနၿပီး ေအာ္ဟစ္ညည္းတြားေနပါသည္။ ေဆးဆရာက ရွိၿပီး ေဆးကမရွိ သည့္အတြက္ ကြ်န္ေတာ္လည္း သနားၿပီး လိုအပ္ေသာ ေဆးမ်ားကိုေမးၿပီး ၿမိဳ႕ဖက္သို႕ၿပန္ လာပါသည္။ ပိုက္ဆံမရွိသည့္အတြက္ ရင္းႏွီးရာအိမ္တစ္အိမ္တြင္ဝင္ေခ်းရာ သူ႕တြင္လည္းမရွိသည့္အတြက္ ေဘးအိမ္မွ ထပ္ေခ်းေပးလိုက္ပါသည္။ မနက္ဖန္ ေန႕လည္ဖက္ၿပန္လာေပးမည္ၿဖစ္ေၾကာင္း ဂတိေပးခဲ့ပါသည္။ ေဆးဝယ္၍ ရြာသို႕ တစ္ခါၿပန္သြားၿပီး လူနာအတြက္ေဆးမ်ားကိုေပးကာ ဆုေတာင္းဆက္ကပ္ၿပီး ၿပန္လာခဲ့ ပါသည္။

ေနာက္တစ္ေန႕နံနက္ ေန႕တစ္ပိုင္းအစာေရွာင္ဆုေတာင္းရာအခ်ိန္တြင္ လူနာ လည္းဆံုးသြားၿပီၿဖစ္ေၾကာင္း ၾကားသိရ ပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္မေန႕ညက ထိုလူနာ အတြက္အလြန္ပင္ပန္း ‘ဒုကၡေရာက္ခဲ့ပါသည္။ ဘုရား၏အမႈေတာ္ကို ကိုယ္က်ိဳးစြန္႕ လ်က္ ထမ္းေဆာင္ေနၿပီး ေငြေၾကးကလည္း မရွိပါ။ ထိုအစာေရွာင္ဆုေတာင္းရာအခ်ိန္ တြင္ ဘုရားကို စမ္းသပ္ရန္ ဝိညာဥ္ေတာ္မွ ႏိႈးေဆာ္ၿခင္းခံရသည့္အတြက္ လိုအပ္ေငြအား အစာေရွာင္ဆုေတာင္းၿပီးခ်ိန္တြင္ ရရန္ႏွင့္ ထိုေငြကိုလည္း အတိအက်ရလိုေၾကာင္း ဆုေတာင္းခဲ့ပါသည္။ ၂၀ဝ၀ ခုႏွစ္အခ်ိန္အခါ ၿဖစ္သည့္အတြက္ အလႈေငြရလွ်င္ တစ္ရာႏွင့္ ႏွစ္ရာတန္တို႕သာ  ရတတ္ေသာ္လည္း ကြ်န္ေတာ္ေခ်းလာေသာ ေငြကို ၿပန္ေပးရန္အတြက္ ခုႏွစ္ရာက်ပ္တိတိကို အတိအက်ေတာင္းခံခဲ့ပါသည္။

အစာေရွာင္ဆုေတာင္းအၿပီး အေဝးသို႕စက္ဘီးနင္းၿပန္ရသူမ်ားသက္သာရန္ ဆန္ၿပဳတ္တစ္ခြက္စီ အသင္းေတာ္မွ တိုက္ေကြ်းပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္လည္း ဆန္ၿပဳတ္ စားပါသည္။ အလွဴေငြက ေရာက္မလာေသးပါ။ ဆန္ၿပဳတ္ကုန္ရန္ေနာက္ဆံုး တစ္ဇြန္းကိုစားေနစဥ္ အေဒၚၾကီးတစ္ဦးကေရာက္လာၿပီး ကြ်န္ေတာ့အား အလွဴေငြ ေပးခ်င္စိတ္ ေပါက္လာသည့္အတြက္ဟုဆိုၿပီး သူစုထားသည့္ ဆယ္ဖို႕တစ္ဖို႕ကို လာေပးပါသည္။ စာအိတ္က နည္းနည္းထူေနသည့္အတြက္ ခုႏွစ္ရာမကဟုထင္ၿပီး စိတ္လႈပ္ရွားကာ ေနာက္ေဖးသို႕သြားၿပီး ထိုေငြကို ေရတြက္ၾကည့္ပါသည္။ ငါးဆယ္တန္ မ်ားၿဖစ္သည့္အတြက္ တစ္ရြက္ၿခင္း ေရတြက္ၾကည့္ရာ ခုႏွစ္ရာအတိတြင္ ရပ္သြား ပါသည္။ ထပ္မံ ေရတြက္ၾကည့္ေသာအခါတြင္လည္း မပိုမလိုအတိအက် ခုႏွစ္ရာ ၿဖစ္ေနပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္ အံ့ဩ ထိတ္လန္႕စြာၿဖင့္ ဘုရားက ‘ဒီအနားမွာပင္အမွန္ တကယ္ရွိေနပါလားဆိုၿပီး ဘုရားကို ယခင္ထက္ ပိုမိုေၾကာက္ရြံ႕ ကိုးကြယ္ခဲ့ပါသည္။

ကြ်န္ေတာ္သည္ ဧဝံေဂလိအမႈေတာ္ စတင္ထမ္းေဆာင္စဥ္ အမွန္တကယ္ ခ်ိဳ႕တဲ့ခဲ့သည္မွန္ေသာ္လည္း သံုးလသာ ၾကာပါသည္။ က်မ္းစာက ဘုရား၏ အမႈေတာ္ ကိုေဆာင္ေသာ သူသည္ အခကိုခံထိုက္သည္ ဆိုသည့္ အတိုင္း ေနာက္ပိုင္း အလွဴေငြ မ်ားကို ၿငင္းပယ္ေလာက္ရသည္အထိ လက္ခံရရွိခဲ့ပါသည္။ ထို အလွဴေငြမ်ား တို႕သည္လည္း ကြ်န္ေတာ္အမႈေတာ္ ေဆာင္ရာေဒသမွမဟုတ္ဘဲ မထင္မွတ္ေသာအရပ္ ေဒသတို႕မွ ေရာက္လာၿခင္း ၿဖစ္ပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္ အမႈေတာ္ေဆာင္ရန္ တာဝန္က်ရာ ရြာသားမ်ားမွာ အမွန္တကယ္ခက္ခဲ ဆင္းရဲၾကပါသည္။

ေငြေၾကးႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး အံ့ဩဖြယ္ရာေနာက္တစ္ခ်က္ကို သက္ေသခံလိုပါ သည္။ အလုပ္ရွာေဖြရာတြင္  ဘုရားအလိုေတာ္ႏွင့္ ညီေသာအလုပ္ကို သာလုပ္ဖို႕၊ ရသမွ်ႏွင့္ ေရာင့္ရဲတင္းတိမ္ဖို႕ႏွင့္ ရသမွ်ကို ဘုရားအတြက္ ဆက္ကပ္အပ္ႏွံဖို႕ ဆက္ကပ္ ထားသည့္အတိုင္း၊ ထိုခသႏွစ္ေထာင္ အထူးတစ္ႏွစ္တာ ဆက္ကပ္အၿပီး နယ္လွည့္ ေဆးကုသသာသနာတြင္ ဆက္ကပ္ ခဲ့ပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္တို႕အဖြဲ႕ ၿမိဳ႕ငယ္ေလး တစ္ၿမိဳ႕သို႕ေရာက္ၿပီး ေနာက္ဆံုးေဆးကုသရက္၏ညတြင္ သူခိုးအခိုးခံရ ပါသည္။ အားလံုးေမာပန္းအိပ္ေမာက် ေနသည့္အတြက္ ကြ်န္ေတာ္တို႕အဖြဲ႕ဝင္အားလံုး  သူခိုးအခိုး ခံရပါသည္။ ပိုက္ဆံတစ္ၿပား မက်န္ ယူသြားၿပီး အိတ္ထဲ ႏွစ္ရာသာရွိသူ၏ ပိုက္ဆံပင္ ခ်မ္းသာမေပးပါ။ သူခိုးက အိတ္မ်ား အားလံုးကို အိမ္ေအာက္သို႕ သယ္သြားၿပီး တန္ဖိုးရွိ ပစၥည္းမ်ား အားလံုးကို ရွာေဖြယူသြားခဲ့ၿခင္း ၿဖစ္ပါသည္။ ကြ်န္ေတာ့ပိုက္ဆံ အိတ္ဇစ္မ်ားပြင့္ေနၿပီး ဖြထားသည့္အတြက္ ပါသြားၿပီဟုထင္ၿပီး စစ္ၾကည့္လိုက္ရာ ေဘာက္ခ်ာစာရြက္မ်ားၾကားမွ ကြ်န္ေတာ့ပိုက္ဆံ တစ္ေသာင္းေက်ာ္သည္ တစ္ၿပားမွ ပါမသြားဘဲရွိေနသည္မွာ အံ့ဩဖြယ္ရာပင္ ၿဖစ္ပါသည္။ ကြ်န္ေတာ့္ အိပ္ယာေဘးတြင္ ထားသည့္ ငယ္စဥ္ကတည္းက အၿမတ္တႏိုးပတ္သည့္ စီကို နာရီကိုလည္း ေအာက္ထပ္ တြင္ ခ်န္ထားခဲ့ကာ ကြ်န္ေတာ့ထံမွ ဘာမွ်ပါမသြားခဲ့ပါ။

ထာဝရဘုရား၏ ေကာင္းၾကီးမဂၤလာသည္ စည္းစိမ္ကိုၿဖစ္ေစတတ္၏။ ထို စည္းစိမ္ႏွင့္လည္း ဝမ္းနည္းၿခင္း အေၾကာင္းကို ေရာေႏွာေတာ္မမူ။ (သု ၁၀း၂၂)

 

ဘုရားမတတ္ႏိုင္ေသာအမႈမရွိ။

ဘုရားမတတ္ႏိုင္ေသာအမႈမရွိ။

ကြ်န္ေတာ္ဧဝံေဂလိအမႈေတာ္ကို ထမ္းေဆာင္ရင္း လူနာမ်ားစြာကို အားေပး ႏွစ္သိမ့္ၿခင္းႏွင့္ ဆုေတာင္း ေပးၿခင္းမ်ား မ်ားစြာၿပဳခဲ့ရဖူးပါသည္။ အခ်ိဳ႕တို႕သည္လည္း အံ့ဩဖြယ္ရာပင္ ၿပန္ေကာင္းလာၾကသည္မ်ားတို႕ကိုလည္း ၿမင္ေတြ႕ရပါသည္။ ေပ်ာက္ ကင္းသူမ်ားတို႕တြင္ ဖ်ားနာသူ၊ ရူးသြပ္ေသာသူ၊ ဖ်ားနာၿပီး နားမၾကားမ်က္စိ မၿမင္ေတာ့ရာမွ ၿပန္ေကာင္းလာသူ၊ နတ္ဆိုးေၾကာင့္နာမက်န္းၿဖစ္ရာမွ နတ္ဆိုးႏွင္ ထုတ္ေပးၿပီးၿပန္ေကာင္း လာသူမ်ား မ်ားစြာၾကံဳေတြ႕ခဲ့ရဖူးပါသည္။

သူတို႕တေတြကို ေယရႈနာမ၌ အားေပးႏွစ္သိမ့္ေပ်ာက္ကင္းေစခဲ့ေသာ္လည္း တစ္ေန႕တြင္ ကြ်န္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ ေဝဒနာခံစားရၿပီး ၿပန္မေကာင္း ႏိုင္ေတာ့ဘူးဟူေသာ ဆရာဝန္ၾကီး၏ မွတ္ခ်က္ခ်ၿခင္းကိုခံခဲ့ရစဥ္ နာရီဝက္ခန္႕ ထိတ္လန္႔တုန္လႈပ္ခဲ့ကာ ေက်းဇူးေတာ္လည္း မခ်ီးမြမ္း ႏိုင္ခဲ့ပါ။

တစ္ေန႕ (ႊ်သမိူ ဗွီႈ ီေပ) အတြက္ ၿပခန္းတြင္ ဓ“ါတ္ပံုမ်ားခ်ိတ္ဆြဲၾကေသာ အခါလိုအပ္ေသာ စာလံုးအညႊန္းမ်ားရိုက္ရန္ ရံုးသို႕ ကြ်န္ေတာ္ၿပန္လာခဲ့ပါသည္။ စာမ်ား ကိုရိုက္ၿပီး အေလာတၾကီးၿပခန္းသို႕ၿပန္လာစဥ္ ေရွ႕မွ ဆိုင္ကယ္တစ္စင္းက ရုတ္တရက္ ၿဖတ္ေကြ႕ လိုက္ေသာေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ့ဆိုင္ကယ္ကို ခ်က္ၿခင္းရပ္ဖို႕ ၾကိဳးစားရင္း တိမ္းေမွာက္သြားပါသည္။ ထိုစဥ္ေရွ႕ႏွင့္ေနာက္သာေကြးလို႕ရေသာ ကြ်န္ေတာ့ ညာဖက္ ဒူးမွာ ဘယ္ညာေကြးလို႕ ရေနပါသည္။ လမ္းမေလွ်ာက္ႏိုင္ေတာ့ဘဲ ေဆးရံုသို႕ေရာက္ခဲ့ ပါသည္။ (more…)

 

ခရစ္ေတာ္စိတ္သေဘာ

ေယရႈခရစ္၌ရွိေသာ ထိုစိတ္သေဘာကို သင္တို႕၌လည္း ရွိေစၾကေလာ့။

ကြ်န္ေတာ္တို႕ ေနအိမ္လမ္းထိပ္တြင္လူတိုင္း၏ ခ်စ္ခင္ေလးစားၿခင္းကိုခံရေသာ အေဒၚၾကီးတစ္ဦး ရွိပါသည္။ သူသည္ ကြမ္းယာႏွင့္ မုန္႕စံုဆိုင္ေလးလည္းဖြင့္ထား ပါသည္။ ယံုၾကည္သူမဟုတ္ေပမည့္ လိုအပ္ခ်က္မ်ားရွိလွ်င္ အမႈေတာ္ေဆာင္မ်ားကို ေခၚၿပီး ဆုေတာင္းေစတတ္ပါသည္။ သူ႕တြင္ သားတစ္ဦးရွိၿပီး ေထာင္က်ေနေၾကာင္း လည္းသိရပါသည္။ အေဒၚၾကီးသည္လည္း မၾကာမၾကာေထာင္ဝင္စာသြားေတြ႕ ေလ့ရွိပါသည္။

တစ္ေန႕ သူ႕သားေထာင္မွလြတ္လာပါသည္။ ေထာင္မွလြတ္လာေသာ္လည္း ဆက္လက္ဆိုးသြမ္း ေနဆဲၿဖစ္ပါသည္။ အထူးသၿဖင့္ သူ႕အေမထံမွ အရက္ဖိုးေတာင္း မရပါက ေအာ္ဟစ္ဆဲဆို ရန္ေတြ႕တတ္ေလ့ရွိၿပီး ေန႕စဥ္နီးနီး ထိုအသံကို ၾကားေန ရပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္ထိုဆိုင္ေရွ႕မွၿဖတ္သြားတိုင္း စိတ္ထဲတြင္ တာဝန္တစ္ခုကို လႊဲေရွာင္ ေနသလို ခံစားေနရပါသည္။

ေယရႈက ငါသည္ေၿဖာင့္မတ္ေသာသူတို႕ကို ေနာင္တသို႕ေခၚၿခင္း ငွါလာသည္ မဟုတ္၊ အၿပစ္ရွိေသာသူတို႕ကို ကယ္တင္ဖို႕ရန္ ၾကြလာသတည္း။ (မ ၉း၁၃) ေယရႈခရစ္ ၌ရွိေသာ ထိုစိတ္သေဘာကို သင္တို႕၌လည္းရွိေစၾကေလာ့၊ ဆိုသည့္ ထာဝရဘုရား၏ အမိန္႕ေတာ္ကို ၿငင္းဆန္ေနသကဲ့သို႕ ခံစားရကာ ၿငိမ္သက္ဝမ္းေၿမာက္ၿခင္းမရွိခဲ့ပါ။ ထို႕ေၾကာင့္ အေဒၚၾကီး၏ သားကို သြားေရာက္စကားေၿပာရန္ အတြက္ ၾကိဳတင္ ဆုေတာင္း ဆက္ကပ္ခဲ့ၿပီး ထိုဆိုင္ဖက္သို႕ သြားခဲ့ပါသည္။

မနက္ေစာေစာၿဖစ္သည့္အတြက္ အေဒၚၾကီး၏သားမွာ အရက္မေသာက္ရ ေသးပါ၊ ထို႕ေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္က သူ႕အား ကြ်န္ေတာ္ ေနာက္ထပ္ သံုးရက္ေလာက္ ေနရင္ တစ္ႏွစ္တာ ဧဝံေဂလိလုပ္ဖို႕ဆက္ကပ္ထားသည့္ အသင္းေတာ္သို႕ ၿပန္သြားမွာ ၿဖစ္သည့္ အတြက္ လိုက္လည္ပါလားဟု ေခၚဖိတ္ၾကည့္ပါသည္။ သူကလည္း လိုက္လိုေၾကာင္းၿပန္ေၿပာေသာအခါ၊ ‘ဒါဆို အရက္ၿဖတ္မွၿဖစ္မယ္၊ ဒီေန႕ပဲ ၿဖတ္လိုက္ပါ လားဟုဆိုစဥ္ ၊ သူကိုယ္တိုင္က ‘ဒီလို ခ်က္ၿခင္းၿဖတ္လို႕ရမွာ မဟုတ္ဘူး၊ ‘ဒုကၡေရာက္ လိမ့္မည္ဟု ၿပန္ေၿပာပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္ကလည္း မစိုးရိမ္ ပါနဲ႕ကြ်န္ေတာ့အိမ္မွာ လိုက္ေနပါဟုဆိုၿပီး သူ႕ကိုတခါတည္း ေခၚခဲ့ပါသည္။

အိမ္သို႕ေရာက္သည္ႏွင့္ သူ႕အတြက္ဆုေတာင္းဆက္ကပ္ၿပီး အရက္ထြက္ ေသာက္လိုစိတ္မရွိေစရန္ သူ႕အနားမွ မခြါ ေနေပးခဲ့ပါသည္။ မၾကာပါ ေၿခလက္မ်ား တုန္လာၿပီး စားေသာက္သမွ် ၿပန္အန္ပါေတာ့သည္၊ သူ႕အန္ဖတ္မ်ား က်ံဳးေပးရသလို ေနာက္တစ္ေန႕တြင္ ခြက္ ဇြန္းမ်ားပင္ မကိုင္ႏိုင္သည့္အတြက္ ကြ်န္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ သူ႕ကိုခြံ႕ေကြ်းခဲ့ရပါသည္။ သံုးရက္ခန္႕ ၾကာေသာအခါ အစာ အဖတ္မ်ားစားႏိုင္လာ သည့္အတြက္ သူႏွင့္ အတူခရီးထြက္ခဲ့ပါသည္။

အသင္းေတာ္သို႕ေရာက္ေသာအခါ သူအား ကြ်န္ေတာ္သြားေလရာသို႕ လိုက္ၿပီးေလ့လာေစခဲ့ပါသည္။ ေဒသခံမ်ားႏွင့္လည္း မိတ္ဆက္ေပးပါသည္။ သံုးပတ္ ခန္႕ရွိေသာအခါအသင္းေတာ္တြင္ က်မ္းစာသင္တန္းရွိသည့္အတြက္ သူ႕ကိုပါ တက္ခိုင္းပါသည္။ ထိုစဥ္ ဆရာကစစ္မွန္ေသာ ေနာင္တအေၾကာင္း သင္ေပးၿပီး ဘုရားက ထိုကဲ့သို႕ေနာင္တရေသာသူကို ခြင့္လႊတ္ကယ္တင္ႏိုင္ေၾကာင္း ႏွင့္ ကားတိုင္ထက္မွ လူဆိုးၾကီးအား ေယရႈဘုရား ကယ္တင္ခဲ့ပံုကို ဥပမာေပး၍သင္ၾကားခဲ့ပါသည္။

ထိုသခၤန္းစာအၿပီး သူႏွစ္ၿခင္းမဂၤလာခံယူမည့္အေၾကာင္း ကြ်န္ေတာ့ကို ေၿပာလာပါသည္။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ သူသည္ တစ္ခ်ိန္က အလြန္အမင္း ဆိုးသြမ္းခဲ့သည့္အတြက္ ငရဲက်မည့္အတူတူ မထူးဇာတ္ခင္းလ်က္ ဆက္လက္မိုက္မဲ ေနခဲ့ၿခင္းၿဖစ္ေၾကာင္းႏွင့္ ယခု သူ႕ကို ခြင့္လႊတ္ကယ္တင္ႏိုင္မည့္အရွင္အေၾကာင္းကို သိရသည့္အတြက္ ထိုအရွင္ကို ကိုးကြယ္လိုေၾကာင္းေၿပာလာပါသည္။ ထို႕ေနာက္ သူသည္ ႏွစ္ၿခင္းမဂၤလာခံယူၿဖစ္ၿပီး သာသနာၿပဳလုပ္ငန္းတစ္ခုတြင္ ေမာ္ေတာ္ယဥ္ေမာင္း သူအၿဖစ္ သြားေရာက္ ဆက္ကပ္ခဲ့ပါသည္။

ကြ်န္ေတာ့ကို ဘုရားကခြန္အားမေပးလွ်င္ ေန႕စဥ္လမ္းေဘးတြင္မူးလဲနံေစာ္ ေနေသာသူအား အိမ္သို႕ေခၚ၍ ၿပဳစုေစာင့္ ေရွာက္ရန္ မၿဖစ္ႏိုင္ပါ၊ ဘုရား၏ ခြင့္လႊတ္ၿခင္း တရားအေၾကာင္းကို ထိုသူမသိရွိခဲ့လွ်င္၊ သို႕မဟုတ္ ေလာကတြင္ ဘုရား၏ခြင့္လႊတ္ ၿခင္းတရားအေၾကာင္းမရွိခဲ့လွ်င္ ထိုသူ၏ မထူးဇာတ္ခင္းၿပီးဆိုးသြမ္းေနမႈသည္ သူႏွင့္ အတူ လူေပါင္းမည္မွ်ကို ဒုကၡေရာက္ေစႏိုင္မည္ မသိႏိုင္ပါ။ ဘုရားရွင္၏ ခြင့္လႊတ္ၿခင္း တရားႏွင့္ ေယရႈခရစ္၌အသစ္ေသာ အသက္တာသစ္ကို လူတိုင္းရရွိခံစားႏိုင္ၾကပါ ေစေသာ။

 

မိမိ၏ဖခင္ကေတာ့တစ္ဦးတည္းပါ။

Filed under: သက္ေသခံခ်က္မ်ား — amayaphay @ 12:00 pm
Tags:

ေယာက်ာ္းမ်ားစြာရွိေပမည့္စစ္မွန္ေသာမိမိ၏ဖခင္ကေတာ့တစ္ဦးတည္းပါ။

ယခုေလာေလာလတ္လတ္အၿဖစ္အပ်က္ေလးတစ္ခုကို သက္ေသခံလို ပါသည္။ အိမ္သို႕မၾကာမၾကာ လာေရာက္ လည္ပတ္ တတ္ေသာ သားသမီးငယ္ေလးဦး ရွိသည့္မုဆိုးမတစ္ဦးရွိပါသည္။ တစ္ေန႕သူႏွင့္ စကားလက္ဆံု ေၿပာၿဖစ္ၾကစဥ္ သူ႕အမ်ိဳး သားနာမက်န္းၿဖစ္လာေသာအခါ တန္ခိုးၾကီး ဘုရားစံုသို႕ လွည့္လည္သြားေရာက္ဖူး လိုေသာ္လည္း နာမက်န္းၿဖစ္သည္ကတစ္ေၾကာင္း ေငြေၾကး အခက္အခဲရွိသည္က တစ္ေၾကာင္းတို႕ေၾကာင့္ သူ႕ဧည့္ခန္းမတြင္ တန္ခိုးၾကီးသည္ဟူေသာ ဘုရားအစံု၏ ရုပ္ပံု ႏွင့္ ရုပ္တုမ်ားတို႕ကိုဝယ္ယူ ခ်ိတ္ဆြဲထားၿပီး ကိုးကြယ္ထားပါသည္။ သူ႔အမ်ိဳးသားဆံုးသြားေပမည့္ ထိုဘုရားအစံုကို ယေန႕တိုင္ ထားရွိကိုးကြယ္ ေနေၾကာင္း ေၿပာၿပပါသည္။

ထိုအခါ ကြ်န္ေတာ္က သူ႕အား “အမၾကီး ေလာကမွ ေယာက်ာ္းမ်ား စြာရွိေပမည့္ မိမိရဲ့ ဖခင္စစ္ကေတာ့ တစ္ဦးတည္းရွိမည္ ဆိုတာ လက္ခံလား” လို႕ဆိုေတာ့ သူကၿပာၿပာသလဲ ေထာက္ခံပါသည္။ “ထိုဖခင္က ငါသည္ ေယာက်ာ္းၿဖစ္သည့္အတြက္ ေယာက်ာ္းေတြ ၿမင္တိုင္း အေဖလို႕ ေခၚလို႕ ရတယ္ လို႕ေၿပာပါမည္လား” ဟုေမးလွ်င္ မေၿပာေၾကာင္းကို သူကဝန္ခံပါသည္။ “တကယ္လို႕ အသိပညာ မၾကြယ္ေသးသည့္ သူ႕သား ငယ္တစ္ဦးက ေယာက်ာ္းတိုင္းကို အေဖဟု လိုက္ေခၚပါက ထိုအေဖက ဘယ္လိုေၿပာမလဲ” ဟု သူ႕အားေမး ေသာအခါ “ငါကလြဲရင္ ဘယ္သူ႕ကိုမွ အေဖလို႕မေခၚရဘူးလို႕ေၿပာမွာေပါ့ ” ဟု သူကဆိုပါသည္။

ဒီလိုပဲ ေလာကမွာ “ဘုရားအမ်ားရွိေပမည့္ စစ္မွန္ေသာဘုရားကတစ္ဆူ                                       တည္းရွိပါသည္။ ထိုစစ္မွန္သည့္တစ္ဆူတည္း ေသာဘုရားက ဘုရားဟုထင္တိုင္း လိုက္ၿပီးကိုးကြယ္ေနလွ်င္ ၾကိဳက္မည္လား” ဟုေမးေသာအခါ၊ “အေဖေတာင္မၾကိဳက္တာ ဘုရား ဆိုပိုၿပီး မၾကိဳက္ဘူးေပါ့” ဟု ထိုအစ္မၾကီးက ဝန္ခံပါသည္။ “ဒါဆိုဘုရားစစ္က ဘယ္လိုပညတ္မလဲ” ဟု သူ႕ကိုသာ အေၿဖေပးခိုင္း ေသာအခါ “ငါကလြဲရင္ဘယ္သူ႕ကိုမွ ဘုရားလို႕ မေခၚရဘူး၊ မကိုးကြယ္ရဘူးလို႕ပညတ္မွာေပါ့” ဟု သူကိုယ္တိုင္ပဲ အေၿဖေပးပါသည္။

ထိုအခါ ကြ်န္ေတာ္က “ငါမွတစ္ပါးအၿခားေသာဘုရားကို မကိုးကြယ္ရ ၊ ရုပ္တုဆင္းတုကို ကိုယ့္အဖို႕မလုပ္ရ ဦးမခ် ဝတ္မၿပဳ ရဟု ပညတ္ေသာဘုရားတစ္ဆူ တည္းရွိပါသည္။ ထိုကဲ့သို႕ ပညတ္ေသာဘုရားဟာ ဘုရားစစ္ပဲ၊ ထိုဘုရားကို ရွာပါဟု” ကြ်န္ေတာ္ ကသူ႕အား ေၿပာၿပၿပီး သူ႕လုပ္ငန္းႏွင့္ သားသမီးမ်ားတို႕အတြက္ ဆုေတာင္းေပး လိုက္ပါသည္။ (more…)

 

လက္ေတြ႕ဧဝံေဂလိဆိုင္ရာသက္ေသခံခ်က္မ်ား

Filed under: သက္ေသခံခ်က္မ်ား — amayaphay @ 11:58 am
Tags:

ဧဝံေဂလိေၿပာရန္ ကြ်န္ေတာ္သည္ တန္ဆာပလာသာၿဖစ္ၿပီး အမွန္တကယ္ေၿပာသူမွာ ဘုရားၿဖစ္၏။

ကြ်န္ေတာ္ခသ ၂၀ဝ၀ အထူး ဧဝံေဂလိလုပ္ငန္းတြင္ ဆက္ကပ္ရန္ တပည့္ ေတာ္ၿဖစ္သင္တန္း သံုးလကို အရင္တက္ရ ပါသည္။ လူတို႕ထံ အဘယ္ကဲ့သို႕ ခ်ဥ္းကပ္ ရမည္ အဘယ္ကဲ့သို႕ေၿပာရမည္ကို ဆရာက စာေတြ႕ႏွင့္ အေတြ႕အၾကံဳမ်ားကို သင္ေပးၿပီး ႏွစ္ေယာက္တစ္တြဲ အၿပန္အလွန္ေၿပာဆို ေလ့က်င့္ရပါသည္။ ထို႕ေနာက္ ညေနပိုင္းတြင္ ေဆးရံုသို႕သြားၿပီး  အရိုးဌာနရွိ လူနာမ်ား အား သြားေရာက္ ေၿပာဆို ေလ့က်င့္ခဲ့ပါသည္။ ေနာက္တစ္ေန႔တြင္ ရပ္ကြက္ထဲဆင္း၍ ေလ့က်င့္ေၿပာၾကားေစခဲ့ပါသည္။ လူတို႔နား ေထာင္လိုသည္ၿဖစ္ေစ နားမေထာင္လိုသည္ၿဖစ္ေစ ေၿပာဆ ိုၿခင္းမ်ိဳးမၿပဳပါဘဲ ဝိညာဥ္ ေတာ္ဘုရား၏ လမ္းၿပမႈအတိုင္း အရင္ဆံုး မိတ္ဖြဲ႕ စကားေၿပာကာ ဧဝံေဂလိ ေၿပာဖို႕ အခြင့္သာမွသာလွ်င္ေၿပာၿပီး အခြင့္မသာပါက ေဝစာေလာက္သာေပး၍ ၿပန္ခဲ့ပါသည္။ ကိုယ့္ထမင္းကိုယ္စားၿပီး ေအာက္က်ိဳ႕လ်က္ ဧဝံေဂလိကိုေၿပာရန္ ဘုရားရွင္၏ ဝိညာဥ္ေတာ္မစမႈမပါရွိဘဲ ၿပဳႏိုင္ဖို႕ မၿဖစ္ႏိုင္ပါ။

ကြ်န္ေတာ္တတ္သည္က တရားသံုးပါးအေၾကာင္းသာၿဖစ္ပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္ ဧဝံေဂလိေၿပာရန္ တာဝန္ေပး ထားေသာ ရြာေလးသည္ ၿမန္မာစကားသိပ္မေၿပာတတ္ၾက ပါ။ ထို႕ေၾကာင့္ စကားၿပန္ႏွင့္ ဧဝံေဂလိ ေၿပာရပါသည္။ ထိုရြာတြင္ အေဒၚၾကီးတစ္ဦး ကို စကားၿပန္ၿဖင့္ တရားစေဟာပါသည္။ စကားၿပန္ႏွင့္အတူ တစ္ႏွစ္သားအရြယ္ ကေလးတစ္ဦးလည္း လိုက္ပါလာပါသည္။

အၿပစ္တရားအေၾကာင္းကိုစေၿပာစဥ္ လူသည္ေမြးဖြားလာကတည္းက ဗီဇ အၿပစ္ပါလာေၾကာင္း ထို႕ေၾကာင့္ ကေလးဘဝ ကတည္းကပင္ အၿပစ္ကိုသင္ေပး စရာမလိုဘဲ လုပ္တတ္ေၾကာင္း ေၿပာေသာအခါ အေဒၚၾကီးက ရယ္ပါသည္။ လူသည္ အၿပစ္သား ၿဖစ္သည္က ပထမ အၿပစ္ၿပဳတတ္သည္က ဒုတိယၿဖစ္ၿပီး ထိုအၿပစ္သား ၿဖစ္ေသာ လူသားတိုင္း ငရဲသားမ်ားသာ ၿဖစ္ေၾကာင္း ရွင္းၿပ ေသာ္လည္း လက္မခံသည့္ အၿပင္သူသည္ လူေကာင္းတစ္ဦးၿဖစ္ေၾကာင္းႏွင့္ ေသလွ်င္ ေကာင္းရာဘံုသို႕ ေရာက္မည့္ သူၿဖစ္ေၾကာင္း ကြ်န္ေတာ့ကို ယံုၾကည္မႈအၿပည့္ႏွင့္ ၿပန္ေၿပာေနပါသည္။ မည္သို႔မွ် ရွင္းၿပလို႕လည္းမရပါ။ ထိုစဥ္ စကားၿပန္ အမၾကီးရဲ့သားကလည္း အိမ္ၿပန္ဖို႕ရန္ ငိုယို ေအာ္ဟစ္ေနပါသည္။

တရားသံုးပါးတြင္ ေနာက္ထပ္ႏွစ္ခ်က္ ထပ္ေၿပာဖို႕ေနေနသာသာ ပထမအၿပစ္ တရားအေၾကာင္းပင္ ရွင္းလို႕မၿပီး၊ ကေလး ကလည္း ၿပန္ဖို႕ တခ်ိန္လံုး ငိုယိုဂ်ီက် ေနသည္။ စကားၿပန္မွ စကားၿပန္ဆိုေပးေနစဥ္ ဘုရားကိုကြ်န္ေတာ္ကအကူအညီ ေတာင္းရ ပါေတာ့သည္။ မၾကာပါ၊ လမ္းပင္မေလွ်ာက္တတ္ေသးဘဲ မတ္တတ္ရပ္ တတ္ခါစသားေလးက ထိုင္ေနေသာ သူ႕အေမ၏ ဆံပင္ကို မလႊတ္တမ္းဆြဲၿပီး ၊ ေဒါသ တၾကီးႏွင့္ ငိုယိုေအာ္ဟစ္ ကန္ေက်ာက္ပါ ေတာ့သည္။ ကြ်န္ေတာ္ႏွင့္ အေဒၚၾကီးက ဝိုင္းၿဖည္ေပးရၿပီး တရား ေဟာၿခင္း ကိုလည္း ထိုေနရာမွပင္အဆံုးသတ္ လိုက္ရပါ ေတာ့သည္။

စကားၿပန္အစ္မၾကီးကလည္း ေဒါသတၾကီး ေအာ္ဟစ္ငိုယိုေနေသာ ကေလးငယ္ကိုေခ်ာ့ရင္း ႏႈတ္ဆက္လ်က္ အိမ္သို႕ ၿပန္သြားပါသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္ကလည္း စကားၿပန္မရွိေတာ့သည့္အတြက္ ထိုအေဒၚၾကီးကိုဘယ္လိုလဲ ဟူေသာ အၾကည့္ တစ္ခ်က္ၿဖင့္ လွမ္းၾကည့္လိုက္ရာ ထိုအေဒၚၾကီး၏စိတ္ထဲတြင္ ထိုကေလးထံမွ သမၼာတရား တစ္ခုကို သိရွိလိုက္သည့္ အသိစိတ္အား သူ၏မ်က္လံုးထဲ တြင္ ကြ်န္ေတာ္ ၿမင္ေတြ႕လိုက္ရပါသည္။ လူသည္ အၿပစ္သားၿဖစ္သည့္အတြက္ ေမြးက တည္းကပင္ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟတို႕ ပါလာသည္ မဟုတ္ပါလား။ အဲဒီေနာက္ ကြ်န္ေတာ္လည္း ႏႈတ္ဆက္လ်က္အေဒၚၾကီးအိမ္မွ ၿပန္လာခဲ့ပါသည္။

ေနာက္တစ္ရက္တြင္ စကားၿပန္အစ္မၾကီးမွ ကြ်န္ေတာ္ေနရာအိမ္ သို႕ေရာက္လာၿပီး မေန႕ကအေဒၚၾကီးသည္ သမၼာက်မ္းစာ သင္ၾကားၿခင္းကို ဆက္လက္ခံ ယူလိုသည့္အတြက္ က်မ္းစာထပ္မံသင္ေပးဖို႕ ေတာင္းဆိုလာ ပါသည္။ ယခုအခါ သူမတင္မက သူႏွင့္အိမ္သူအိမ္သားအားလံုး ဗတၱိဇံခံယူလ်က္ယံုၾကည္ၿခင္း ခိုင္မာေသာ ခရစ္ယာန္မ်ားၿဖစ္ေနၾကၿပီၿဖစ္ပါသည္။ မွတ္မွတ္ရရ ထိုႏွစ္အသင္းေတာ္တြင္ ဧဝံေဂလိ အမႈေတာ္ေဆာင္ တစ္ဆယ့္ႏွစ္ဦးၿဖင့္ အမႈေတာ္ေဆာင္ေစသည့္အတြက္ အသင္းေတာ္၏ လစဥ္ ပထမအပတ္ ပြဲေတာ္ေန႕တိုင္းတြင္ ေၿပာင္းလဲလာေသာလူသစ္မ်ား၏ ႏွစ္ၿခင္း မဂၤလာခံယူၿခင္း အစီအစဥ္ ရွိခဲ့ပါသည္။

ကြ်န္ေတာ္ထိုရြာကို ဧဝံေဂလိစဝင္စဥ္ ထမ္းပိုးမညီ သံုးအိမ္သာရွိပါသည္။ တနည္းအားၿဖင့္ အိမ္ေၿခႏွစ္ရာေက်ာ္ရွိေသာ ထိုရြာတြင္ ခရစ္ယာန္သံုးဦးသာရွိပါသည္။ ထိုထမ္းပိုးမညီ အမ်ိဳးသမီးသံုးဦးတို႕၏ ဧဝံေဂလိ စိတ္အားထက္သန္မႈ ၊ ရြာခံမ်ား ၿဖစ္သည့္ သူတို႕ကိုယ္တိုင္က ပါဝင္မႈႏွင့္ အသင္းေတာ္မွ ဝိုင္းဝန္း ဆုေတာင္းေပးမႈ တို႕ေၾကာင့္ ယခုအခါ ထိုရြာေလးတြင္ ယံုၾကည္သူေၿမာက္မ်ားစြာရွိလာၿပီး အလြန္ လွပေသာ ဘုရားေက်ာင္းၾကီး တစ္ေက်ာင္းႏွင့္ သင္းအုပ္ဆရာမတစ္ဦးပင္ ရွိေနၿပီ ၿဖစ္ပါသည္။

 

အကြ်ႏု္ပ္အားက်မိေသာ သင္းအုပ္ဆရာႏွင့္ အသင္းေတာ္တစ္ပါးအေၾကာင္း။

Filed under: သက္ေသခံခ်က္မ်ား — amayaphay @ 10:14 am
Tags:

အကြ်ႏု္ပ္အားက်မိေသာ သင္းအုပ္ဆရာႏွင့္ အသင္းေတာ္တစ္ပါးအေၾကာင္း။

ယေန႕ အသင္းေတာ္ အခ်ိဳ႕တို႕သည္ မိမိသိုးမ်ား အၿခားဂိုဏ္းဂဏသို႕ ပါသြား မည္ဟုစိုးရိမ္ကာ စည္းကမ္းတန္တိုင္းၾကီးမ်ား တို႕ၿဖင့္ အထပ္ထပ္ကာရံထား တတ္ၾက ပါသည္။ သို႕ေသာ္ အသင္းေတာ္တစ္ပါးကေတာ့ ထိုကဲ့သို႕မဟုတ္ပါ။ ဝတ္ၿပဳကိုးကြယ္ ရာ တနဂၤေႏြေန႕တြင္ သူ႕အသင္းသားမ်ားအား ဂိုဏ္းဂဏ အသီးသီးသို႕ ေစလႊတ္ၿပီး ညေနခင္းေရာက္မွစုေပါင္းဝတ္ၿပဳကိုးကြယ္ၾကကာ ဂိုဏ္းဂဏအသီးသီးမွ ခြန္အား ရလာေသာ အခ်က္မ်ား တို႕ကို အခ်င္းခ်င္း ၿပန္လည္ ေဝငွ သက္ေသခံၾကပါသည္။

ထိုအသင္းေတာ္မွာ အာဂ်င္တီးနားႏိုင္ငံရွိ သင္းအုပ္ဆရာေတာ္ ဟြမ္ကားလို႕စ္ ၏ အသင္းေတာ္ ပင္ၿဖစ္ပါသည္။ ထိုအသင္းေတာ္ရွိ အသင္းသားတိုင္းတို႕သည္ အလုပ္အလြန္မ်ားၾကေသာ္လည္း ညစဥ္ညတိုင္း အခ်ိန္ေပးကာ သမၼာက်မ္းစာကို အိမ္ေထာင္စုအလိုက္ ေလ့လာ ၾကပါသည္။ ဆယ္အိမ္လွ်င္တစ္ဖြဲ႕ၿဖစ္ၿပီး ထိုဆယ္အိမ္မွ ရေသာဆယ္ဖို႕တစ္ဖို႕အားၿဖင့္ ၄င္းတို႕အထဲမွ အခက္အခဲရွိသူ မိသားစုကို ဝိုင္းဝန္း ကူညီၾကပါသည္။ အလုပ္လိုအပ္ေသာအိမ္ေထာင္စုကိုလည္း အလုပ္မ်ားဝိုင္းရွာေပးၾကၿပီး အလုပ္မရခင္အေတာအတြင္း ထိုအိမ္၏ လိုအပ္ခ်က္ကို က်န္ကိုးအိမ္မွ ၿဖည့္ဆည္း ေပးၾကလို႕ ၄င္းတို႕၏ အသင္းေတာ္တြင္ ဆင္းရဲ ခက္ခဲဒုကၡေရာက္သူဟူ၍ မရွိပါ။ သင္းအုပ္ဆရာကလည္း မိမိအသင္းသားတို႕အား ေမတၱာ အၿပည့္အဝၿပကာ ႏႈတ္ကပတ္ေတာ္လည္း အဝေကြ်းေမြးေသာေၾကာင့္ မည္သည့္အသင္းသားမွ် အၿခား ဂိုဏ္းဂဏသို႕ ပါမသြားသည့္အၿပင္ အၿခားအသင္းေတာ္မ်ားကပင္ သူ႕အသင္းသား ၿဖစ္ခ်င္လာၾကပါသည္။ ဤကဲ့သို႕ေၿပာ၍ အားနည္းေသာအသင္း ေတာ္တို႕ကို အၿပစ္တင္ၿခင္းမဟုတ္သလို၊ လူငယ္မ်ားလည္း မိမိအသင္းေတာ္ကို ပုန္ကန္ဖို႕ရန္ အတြက္မဟုတ္ပါ။ အေၿခအေနအခ်ိန္အခါၿခင္းမတူေသာေၾကာင့္ မိမိအသင္းေတာ္တြင္ မိမိသည္ မည္သည့္အခန္းက႑မွ မည္ကဲ့သို႕ ပါဝင္အားၿဖည့္ရမည္ကို ၿမင္လာဖို႕ရန္ အတြက္ ရည္ရြယ္ၿခင္းၿဖစ္ပါသည္။ မိမိအသင္းေတာ္ တိုးတက္ဖို႕ သင္းအုပ္ဆရာႏွင့္ အမႈေဆာင္မ်ားတြင္သာတာဝန္ရွိသည္မဟုတ္ပါ၊ သင့္တြင္လည္း အၿပည့္အဝ တာဝန္ရွိ ပါသည္။ သင့္အားၿဖင့္ အသင္းေတာ္ႏိုးထေၿပာင္းလဲၿခင္းရွိဖို႕ႏွင့္ တိုင္းႏိုင္ငံမ်ားႏိုးထ ေၿပာင္းလဲၿခင္းရွိလာဖို႕အထိ ဘုရားရွင္မွ အလုပ္လုပ္ႏိုင္ပါသည္။