အေမးမ်ားအတြက္ အေျဖလႊာ

ေကာင္းေသာအက်င့္ December 10, 2009

ေကာင္းတာလုပ္ရင္ ေကာင္းရာသို႕ ေရာက္လိမ့္မည္ မဟုတ္ပါလား?

မဟုတ္ပါ။ ထာဝရဘုရား၏သမၼာက်မ္းစာေတာ္ၿမတ္တြင္ ေယရႈဘုရားအား ၿဖင့္သာ လူသားတိုင္း ေကာင္းရာသုခဘံုသို႕ေရာက္ရာ တစ္ခုတည္းေသာလမ္း ၿဖစ္သည္ ဟုေဖၚၿပထားပါသည္။ အၿမင္က်ဥ္းေၿမာင္းေသာ အယူဝါဒဟု ထင္ပါသလား။ ထာဝရ ဘုရား၏ သမၼာက်မ္းပါ တရားသံုးပါးတြင္ အေၿဖရွိပါသည္။ သမၼာက်မ္းအေၾကာင္းကို ဦးစြာေဖၚၿပေပးလိုပါသည္။ (ေယာ ၁၄း၆)

(more…)

Advertisements
 

ဘာ့ေၾကာင္း ဘုရားစီရင္သနည္း?

ဘုရားက ေမတၱာရွင္ဟုဆိုၿပီး ေခတ္အဆက္ဆက္ သူဖန္ဆင္းထားေသာ လူသားမ်ားတို႕ကို  မီးႏွင့္၄င္း၊ ေရႏွင့္၄င္း၊ ရက္စက္စြာ စီရင္ခဲ့ေၾကာင္း သိရပါသည္။ အဘယ့္ေၾကာင့္နည္း?

၁. ဘုရားသည္ေၿဖာင့္မတ္သည့္အတြက္ အၿပစ္ရွိသူကို အၿပစ္ရွိသည္အေလွ်ာက္ မ်က္ႏွာမလိုက္ဘဲစီရင္ေတာ္မူေသာတရားမင္းၿဖစ္ေတာ္မူ၏။

၂. ဘုရားသည္ ေကာင္းၿမတ္သည့္အတြက္ ေကာင္းၿမတ္သူကို ေကာင္းၿမတ္သည္ အေလွ်ာက္ ဆုေပးေတာ္မူေသာ သစၥာရွင္ၿဖစ္ေတာ္မူ၏။

၃.ဘုရားသည္ကရုဏာရွင္ၿဖစ္သည့္အတြက္မိမိအၿပစ္မွ အမွန္တကယ္ ေနာင္တရသူကို ခြင့္လႊတ္ေတာ္မူတတ္ေသာ ေမတၱာရွင္လည္းၿဖစ္၏။

လူအမ်ား ဘုရား၏အႏိႈင္းမဲ့ေကာင္းၿမတ္ၿခင္းႏွင့္ ေမတၱာရွင္ၿဖစ္သည္ဟူေသာ အခ်က္ႏွစ္ခ်က္ကို မမွတ္ယူဘဲ အၿပစ္ရွိသည္ အေလ်ာက္ မ်က္ႏွာမလိုက္ဘဲ စီရင္ေသာအခ်က္မ်ားတို႕ကိုသာေထာက္ၿပကာ ဘုရားကို ရက္စက္ေသာဘုရားအၿဖစ္ ေဝဖန္တတ္ၾကပါသည္။ က်မ္းစာတြင္ ဘုရားႏွစ္မ်ိဳးရွိပါသည္။ ထာဝရဘုရား (God သည္ အၿပစ္ရွိသူကိုလည္း မစီရင္၊ ေကာင္းၿမတ္သူကိုလည္း ဆုမေပးႏိုင္၊ အၿပစ္မွ ေနာင္တရသူကိုလည္း ခြင့္လႊတ္ႏိုင္ၿခင္းငွါ မစြမ္းသည့္  အရွင္မ်ား၊ ဘုရားမ်ား (God)  ႏွင့္ေတာ့ မတူႏိုင္ပါ။  (God)  ကစီရင္ရာေန႕တြင္ ေကာင္းကင္ႏွင့္ေၿမၾကီးကို မဖန္ဆင္း ေသာလူတို႕သတ္မွတ္သည္ (Gods)  တို႕ကိုပါ တရားစီရင္လိမ့္မည့္အေၾကာင္းသမၼာ က်မ္းစာက ဆိုထားပါသည္။ (ဆာ ၈၂း၁)

 

ဘာေၾကာင့္စစ္ျဖစ္ရ?

Filed under: ရခဲမြန္ျမတ္လူ႔ဘ၀ — amayaphay @ 8:55 am
Tags:

ယေန႕ကမၻာေပၚတြင္ စစ္ပြဲမ်ား ရန္ပြဲမ်ား၊ ငတ္မြတ္ေခါင္းပါးမႈမ်ား၊ ေၿမ ငလ်င္လႈပ္ၿခင္းႏွင့္ သဘာဝေဘးအႏၱရာယ္မ်ား၊ ကာလနာ ေရာဂါဆန္းမ်ား အဘယ့္ေၾကာင့္မ်ားၿပားလာရပါသနည္း၊ ဘုရားကဒါေတြကို မသိဘူးလား၊ ထိန္းခ်ဳပ္မေပးႏိုင္ဘူးလား?

ေယရႈ၏ တပည့္ေတာ္မ်ားက ကိုယ္ေတာ္ေလာကသို႕ ဒုတိယအၾကိမ္ ၿပန္လည္ၾကြလာခ်ိန္ နီးလွ်င္ အဘယ္ပုပၸနိမိတ္မ်ား ၿဖစ္မည္ကို အမိန္႕ရွိေတာ္မူပါ ဟု ေလွ်ာက္ၾကလွ်င္ ၊ ေယရႈက လူတစ္မ်ိဳးႏွင့္တစ္မ်ိဳး တစ္ႏိုင္ငံႏွင့္ တစ္ႏိုင္ငံ ရန္ဘက္ၿပဳၾကလိမ့္မည္။ အရပ္ရပ္တို႕၌အစာေခါင္းပါးၿခင္း၊ ကာလနာမ်ားၿပားၿခင္း၊ ေၿမၾကီးလႈပ္ၿခင္းတို႕သည္ ၿဖစ္ၾကလိမ့္္မည္။ မတရားေသာအမႈတို႕သည္ မ်ားၿပားသၿဖင့္ ခ်စ္ၿခင္း ေမတၱာသည္ ေခါင္းပါးလိမ့္မည္ ဟု မိန္႕ဆိုခဲ့ပါသည္။ (မႆဲ ၂၄း၇)

ဟုတ္ပါသည္ယေန႕စစ္ပြဲမ်ား သည္ လူသားမ်ားနဲ႕ ရင္းႏွီးေနေသာ ေဝါဟာရၿဖစ္ေနပါၿပီ၊ စစ္အသံုး စရိတ္မ်ားသည္လည္း အလြန္မ်ားၿပားလြန္းလွပါသည္။ တြ(မ္)မေဟာ့ဒံုးက်ည္တစ္စင္းကပင္ ၁.၃ သန္း ခန္႕တန္ဘိုးရွိၿပီး ထိုေငြသည္ ယေန႕ ငတ္မြတ္ေနေသာ ကေလးငယ္မ်ားကို ေကြ်းေမြးပါက ငါးႏွစ္ခန္႕ေကြ်းေမြး၍ရပါသည္။

ယေန႕ကမၻာ့လူဦးေရ သံုးပံုတစ္ပံုသည္ ေကာင္းစြာစားႏိုင္ၾကၿပီး၊ သံုးပံု တစ္ပံုသည္ ေကာင္းစြာ မစားႏိုင္ၾကပါ၊ က်န္သံုးပံုတစ္ပံုသည္ ငတ္မြတ္မႈ ဒဏ္ကို ခံေနၾကရပါသည္။ အမွန္မွာ တိုးပြါးမ်ားၿပားလာေသာ လူသားမ်ားအားလံုးကို ကမၻာၾကီး က ေကြ်းႏိုင္ပါသည္။ စီးပြါး ေရးသမားအခ်ိဳ႕သည္ မိမိ၏စီးပြါးေရး ေဈးကြက္ အတြက္ တန္ေပါင္းမ်ားစြာေသာ အစားအစာတို႕ကို မီးရိႈ႕ ဖ်က္ဆီးေနခဲ့ၾကပါသည္။ လူသားမ်ား၏ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟမ်ားႏွင့္ ခ်စ္ၿခင္းေမတၱာေခါင္းပါးမႈ တို႕က ငတ္မြတ္မႈ ကိုၿဖစ္ေစပါသည္။

ယေန႕ကမၻာေပၚတြင္ အံ့ဩဖြယ္ေကာင္းေလာက္ေအာင္ ေၿမငလ်င္ လႈပ္မႈမ်ား မ်ားၿပားလာပါသည္။ ရာစုတစ္စုႏွင့္တစ္စုတြင္ သံုးဆ သံုးဆခန္႕ တိုးလာ ပါသည္။ ယေန႕ ကမၻာၾကီးသည္ အမူးသမားပမာ ယိမ္းထိုးေနၿခင္းသို႕  ဦးတည္ ေနသည္ဟု ပညာရွင္မ်ားက ဆိုၾကပါသည္။

ယေန႕မၾကားဖူးေသာ ကာလနာေရာဂါသစ္မ်ား တိုးလာၿပီး ထိုေရာဂါ သစ္မ်ားေၾကာင့္ႏွစ္စဥ္ လူေပါင္းမ်ားစြာအသက္ဆံုးရံႈးၾကရ ပါသည္။ ဤအရာမ်ားတို႕ သည္ကား ေယရႈဘုရား ဒုတိယအၾကိမ္ၾကြလာခ်ိန္နီးၿပီ ၿဖစ္ေၾကာင္း နိမိတ္ လကၡဏာမ်ားႏွင့္ ေယရႈဘုရား၏ ပေရာဖက္ၿပဳခ်က္ ၿပည့္စံုလာၿခင္းပင္ ၿဖစ္ပါသည္။

 

ရခဲေလစြြ လူ႔ဘ၀

ေလာကမွာလူၿဖစ္လာရၿခင္းတြင္ မည္သည့္အေၾကာင္းအရာသည္ဘယ္ အေၾကာင္း အရာအားလံုးရဲ့အထက္  အေရးအၾကီးဆံုးၿဖစ္ပါသနည္း?

မိမိ တမလြန္မွာ ဘယ္ကိုသြားမွာလဲဆိုသည့္အေၾကာင္းအရာက အရာအားလံုး ရဲ့အထက္ အေရးအၾကီးဆံုးၿဖစ္ပါသည္။ မိမိ၏ ပညာေရး၊ စီးပြါးေရးႏွင့္ လူမႈေရး တို႕ကိုမလုပ္ရပါဟု မဆိုလိုပါ။ ထိုအရာတို႕ကိုလုပ္ေဆာင္ရင္း တမလြန္အေရးကို ဦးစားေပးဖို႕ရန္ လိုအပ္ပါသည္။  အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ေသၿခင္းတရားသည္ အရြယ္ မေရြးပါ။( မာ ၈း၃၆၊ သု ၂၇း၁၊ မ ၆း၃၃)

 

ဖန္ဆင္းရွင္ရွိႏိုင္မည္လား?

ဖန္ဆင္းရွင္ဘုရားဟူသည္ ရွိပါမည္လား၊ ‘အရာအားလံုးသည္ သဘာဝ တရားေၾကာင့္ ၿဖစ္တည္ေနၿခင္းမဟုတ္ေပဘူးလား?

အလြန္ရႈပ္ေထြးလွေသာ္လည္း စနစ္က်လွသည့္ စၾကာဝဠာၾကီး၏ စနစ္တစ္ခု တြင္ဖန္ဆင္းထိန္းခ်ဳပ္သူမရွိလွ်င္  ၿဖစ္ႏိုင္ပါမည္လား။ ၄င္း၏ ေနာက္ကြယ္တြင္ စၾကာဝဠာထက္ ၾကီးၿမတ္ေသာ မဟာတန္ခိုးၾကီးပုဂၢိဳလ္ တစ္ပါးပါး ရွိကိုရွိရပါမည္။

ဥပမာ ။ ၿပခန္းတစ္ခုအတြင္း  ၿဂိဳလ္ၾကီးကိုးလံုး တစ္လံုးႏွင့္တစ္လံုး တိုက္ခိုက္ၿခင္းလည္း မရွိ ခ်ိတ္ဆြဲ ထားၿခင္းလည္းမရွိပါဘဲ သူ႕လမ္းေၾကာင္းႏွင့္သူ အခ်ိန္မွန္ စနစ္တက် လွည့္ပတ္ေနတာကိုၾကည့္ၿပီး ဒါဟာ ဘယ္သူမွ လုပ္ထားတာမဟုတ္ဘူး။ ဒီၿပခန္းထဲကို လည္းသူ႔ဖာသာသူေရာက္လာတာ။ ‘ဒါဟာ အလြန္အံ့ဩဖြယ္ေကာင္းတဲ့ သဘာဝ တရားေတြေပါ့ဟု ဆိုပါက သင္ လက္ခံႏိုင္ပါမည္လား။ နာရီတစ္လံုး၏ စက္အစိတ္ အပိုင္းမ်ားကို တစ္စစီၿဖဳတ္ၿပီး ခ်ထားပါက သူ႕ဖာသာသူ အခ်ိန္မွန္လည္ပတ္ေနေသာ နာရီ တစ္လံုး ၿဖစ္လာမည္ မဟုတ္ပါ။ ၄င္းတြင္ တီထြင္သူ၊ ၿပဳၿပင္ထိန္းခ်ဳပ္သူ ရွိရမည္ ၿဖစ္ပါသည္။ ထာဝရဘုရား၏ သမၼာက်မ္းစာေတာ္ၿမတ္ထဲတြင္ ဖန္ဆင္းၿခင္းႏွင့္ ကင္းလြတ္လ်က္  ၿဖစ္ေသာအရာ တစ္စံုတစ္ခုမွ်မရွိ ဟုဆိုထားပါသည္။

( ေယာ ၁း၁-၃၊ ဆာ ၁၉း၁၊ ေရာမ ၁း၂၀)

 

ဘုရားတရားသလား?

ဘုရားက လူသားမ်ားကို ဖန္ဆင္းထားသည္ဆိုလွ်င္ ေလာက၌ ရုပ္ဆိုး၊ ရုပ္လွ၊ ဆင္းရဲ၊ ခ်မ္းသာ၊ အေကာင္း၊ အဆိုး၊ မညီမွ်မႈမ်ား အဘယ့္ေၾကာင့္ ရွိေနရပါသနည္း?

ဥစၥာေပါ၊ ရုပ္ေခ်ာ၊ ဂုဏ္ပကာသနရွိသူတိုင္း စစ္မွန္ေသာ သုခခ်မ္းသာရွိၿပီဟု ဆိုႏိုင္ပါသလား။ စစ္တမ္းတစ္ခုအရ လူအမ်ားစုတြင္ ေကာင္းမြန္ႏွစ္ခ်ိဳက္စြာ အိပ္ေပ်ာ္သူမ်ားသည္ အလုပ္လုပ္သူမ်ားသာၿဖစ္ၿပီး ခ်မ္းသာသူအမ်ားစုမွာ ၄င္းတို႕ ခ်မ္းသာသည့္ အတိုင္း အတာအေလွ်ာက္ စိုးရိမ္မႈရွိသည့္အတိုင္း အိပ္ေပ်ာ္ၿခင္း အိပ္မေပ်ာ္ၿခင္း ရွိၾကပါသည္။ စစ္မွန္ေသာသုခခ်မ္းသာသည္ မ်က္ၿမင္ရသည့္ အေပၚတြင္မမူတည္ဘဲ မ်က္ၿမင္မရေသာ လူတို႕၏ မေနာအေပၚတြင္မူတည္ပါသည္။ ( ေဒသနာ ၅း၁၀၊ ၆း၇)

 

လူသားတိုင္း ေကာင္းကင္ဘံုသို႔ေရာက္မည္လား?

လူသားတိုင္း တမလြန္ဘဝ၌ေကာင္းရာဘံုသို႕ေရာက္ဖို႕ရန္အတြက္ ဘာကို သိဖို႕လိုအပ္ပါသနည္း?

စစ္မွန္ေသာဘုရားကို သိဖို႕လိုအပ္ပါသည္။ သူသည္ ဖန္ဆင္းရွင္ႏွင့္ ေမတၱာရွင္ၿဖစ္ၿပီး လူသားတိုင္း အပယ္ငရဲမွ လြတ္၍ သမၼာတရားကို သိဖို႕ရန္ အလိုရွိ ပါသည္။ အဘယ္လူသားတစ္ဦးတစ္ေယာက္ကိုမွ် ငရဲသို႕ေရာက္ဖို႕ရန္ အလိုမရွိပါ။ သားသမီးတိုင္းကို မိဘ တိုင္းက အသက္ေပးသည့္တိုင္ခ်စ္တတ္သကဲ့သို႕ ယုတ္စြအဆံုး တိရိစၦာန္မ်ားပင္ မိမိ၏သားသမီးကို အသက္ေပးကာကြယ္တတ္ၾကပါသည္။ အနႏၱေမတၱာရွင္ဟုအမည္ရေသာ ဖန္ဆင္းရွင္ဘုရားဆိုလွ်င္ သူဖန္ဆင္းထား ေသာလူသားတိုင္းတို႕အတြက္ အဘယ္ဆိုဖြယ္ရာရွိပါမည္နည္း။ ထို႕ေၾကာင့္ ထိုဘုရားရွင္ကို ရွာဖို႕ႏွင့္ ထိုဘုရား၏ တရားေတာ္ကို သိဖို႕လိုအပ္ပါသည္။

(၁ တိ ၂း၄၊ ေဟရွာယ ၅၅း၆-၇၊ ေယရမိ ၂၉း၁၃)